سلام دنیا — من کی هستم و چی در راهه

هر برنامه‌ای از اینجا شروع می‌شه.

منطقی به نظر رسید که این رو هم همینجوری باز کنم — یه خط که نشون می‌ده یه چیزی داره شروع می‌شه، حتی اگه هنوز مطمئن نباشیم دقیقاً چی.

من کی هستم

سورن هستم. بیشتر از ده سال حرفه‌ای نرم‌افزار می‌سازم، و تو این مدت به اندازه‌ای کلاه مختلف سرم رفته که یه کمد پر می‌شه: توسعه‌دهنده full-stack، معمار cloud، مهندس سیستم، و گاهی CTO. چیزی که همه این نقش‌ها رو به هم وصل می‌کنه اینه که واقعاً برام مهمه چیزها چطور کار می‌کنن — نه فقط اینکه کار می‌کنن.

پروژه‌هایی که ساختم طیف گسترده‌ای دارن: یه pipeline پردازش احساسات NLP که گیگابایت‌ها داده مالی رو زیر ۵۰ میلی‌ثانیه آنالیز می‌کنه، یه کلاستر Kubernetes با ۱۲ نود از روی سخت‌افزار خام با GitOps و observability کامل، یه شبکه اجتماعی رمزنگاری‌شده با معماری zero-knowledge، یه سیستم computer vision اینترنت اشیاء که YOLOv8 رو روی Jetson Nano اجرا می‌کنه. هر کدوم چیزی یادم داد که توی مستندات پیداش نمی‌شه.

بیشتر وقتم رو توی TypeScript، Go، Python و Linux می‌گذرونم. روی infrastructure نظر دارم. یه homelab خودم دارم. فکر می‌کنم Rust واقعاً خوبه و نه فقط برای اینکه توی رزومه خوشگل به نظر برسه. باور دارم اکثر نرم‌افزارها به خاطر مشخصات ناقص شکست می‌خورن، نه کد بد.

این فضا برای چیه

این یه portfolio نیست که لباس blog پوشیده باشه. اون رو قبلاً دارم — همون ترمینالیه که داری از طریقش این متن رو می‌خونی.

اینجا می‌خوام با خودم فکر کنم. بنویسم چی واقعاً درباره مسائل مهندسی، ابزارها و trade-off‌ها فکر می‌کنم — نه چیزی که توی یه اسلاید خوب به نظر می‌رسه. قصد ندارم tutorial بنویسم. از اونا کم نیست. می‌خوام چیزهایی بنویسم که کاش موقع سرچ کردن پیداشون می‌کردم.

اون نوع پست که می‌گه: این چیزی بود که امتحان کردیم، اینجا خراب شد، اعداد واقعی این شکلی بودن، و اینه چیزی که هیچ‌کس توی مستندات نگفته.

چی در راهه

نوشته‌های فنی

deep dive‌های تکنیکال. اون نوعی که benchmark واقعی دارن، تحلیل صادقانه‌ای از شکست‌ها، و تصمیمات معماری واقعی — نه نسخه پاک‌شده «همه‌چیز درست کار کرد». اگه درباره Kubernetes می‌نویسم، اون incident رو هم می‌گم که یادم داد چرا. اگه یه framework رو بررسی می‌کنم، می‌گم کِی نزدیک بود کنارش بذارم.

زمانبندی: وقتی چیزی دارم که ارزش گفتن داشته باشه، نه طبق برنامه.

نقد ابزارها

از خیلی ابزار استفاده می‌کنم. بعضی‌ها بهتر از چیزیان که به نظر می‌رسن؛ بعضی‌ها بدتر. می‌خوام نقدهای صادقانه‌ای بنویسم که برای مهندسانی باشه که می‌دونن چطور یه GitHub repo بخونن — نه راهنمای مبتدیان، نه محتوای تبلیغاتی. اگه یه framework ادعا می‌کنه سریعه، اجراش می‌کنم، profile می‌گیرم، و می‌گم واقعاً چی دیدم.

سخت‌افزار هم همینطور — به ابزارام اهمیت می‌دم، از keyboard مکانیکی گرفته تا برد ARM‌هایی که توی rackم اجرا می‌شن.

پادکست

این یکی مدتیه که روش فکر می‌کنم. فرمتی که ذهنمه بیشتر شبیه یه مکالمه‌ست — چیزی نزدیک‌تر به یه تماس تلفنی طولانی با یه مهندسی که بهش احترام می‌ذارم، تا یه برنامه تولیدشده. موضوعات شامل نرم‌افزار، محصول، فرهنگ تکنولوژی، و اون نوع تصمیم‌هایی می‌شه که توی standup سخته ازشون حرف بزنی. وقتی چیزی برای فکر کردن دارم سولو می‌رم، و وقتی کسی هست که ارزش شنیدن داشته باشه مهمان می‌آرم.

بدون ویدیو. واقعاً نمی‌خوام با دوربین سر و کله بزنم. فقط صدا — و این یه قابلیته، نه کمبود.

اگه این چیزی به نظر می‌رسه که طول موجتون یکیه، بمون.

هر جور که راحتی دنبالم باش — RSS (به زودی)، فرم تماس، یا هر وقت دلت خواست سر بزن. دنبال ساختن مخاطب نیستم. دنبال ساختن یه چیز مفیدم.

— سورن